Üstinsan xaosdan qorxan deyil, onu öz daxili nizamını qurmaq üçün bir material kimi istifadə edəndir. İnsanlar qeyri-müəyyənlikdən qorxurlar, çünki bu, nəzarəti itirmək deməkdir. Lakin mütləq dəqiqlik bir illyuziyadır. Əsl yaradıcılıq yalnız proqnozlaşdırıla bilməyən mühitdə yaranır.

Tezis: Qeyri-müəyyənlik bir təhlükə deyil, imkandır. Əgər hər şey bəlli olsaydı, insan iradəsinə yer qalmazdı.

Apollon və Dionis Balansı

Dəvə: Cəmiyyətin ona yüklədiyi bütün "etməlisən" yükünü daşıyan itaətkar insan.
Şir: Bu yükləri atmaq üçün "Yox!" deyən, köhnə dəyərləri parçalayan insan.
Uşaq: Hər şeyi unudan, yeni dəyərlər yaradan, həyata "Bəli" deyən və yaradıcılıqla məşğul olan Üstinsan.

Nitsşe fəlsəfəsində idarəolunmazlıqla mübarizə iki başlanğıcın rəqsi üzərində qurulub: Apollon (Nizam, məntiq, forma və işıq) və Dionis (Xaos, ehtiras, vəcd və dağıdıcı yaradıcılıq). Müasir dünya həddindən artıq dionisik (xaotik) bir hala gəlib. Köhnə strukturlar çökür, qeyri-müəyyənlik artır. Üstinsan bu xaosun içində boğulmur; o, dalğaların üzərində sörf edən bir sənətkardır. O, xaosu inkar etmir, onu öz iradəsi ilə cilovlayır. Dünya idarəolunmazdır. Xarici aləmdə nəzarət axtarmaq zəiflərin təsəllisidir. İdarə olunan tək şey fərdin özüdür.